Robert's Weblog

Een heerlijk gezicht, het lachje van zo'n piepklein kindje. Ik weet natuurlijk dat hij het kan, sedert de dág na mijn vertrek, notabene! Wel heel jammer dat het me niet gelukt is een lachje aan hem te ontfutselen. Maar ik denk maar dat het er hééél dicht tegen aan gezeten heeft.
Ik weet ook hoe moeilijk het is het lachje te fotograferen. Want zodra je met dat fototoestel boven hem gaat hangen, verandert zijn lach in geïnteresseerd kijken naar dat ding. En dat is dan weer niet de bedoeling. Hopelijk krijg ik gauw een CD-tje met lachfoto's voor ons album!
Dag lief lachebekje! Dag lieve kinderen.
Jan en Marieke